[AuFic] KHR D18,8059,10069 {NL} - My Sassy Girl [Ch.I]

posted on 23 Jan 2014 00:42 by roku-san in Fic directory Fiction

[AuFic]

Title: My sassy girl Ch.I

Author: Rokugatsu

Pairing: D18, 8059, 10069 และอาจจะมีคู่อื่นๆในภายหลัง

Categories: Romance, Comedy, School life

Rate: PG

Warning: ฟิคเรื่องนี้เป็นวายในคราบ NL ค่ะ โดยการเปลี่ยนเคะให้เป็นผู้หญิงให้หมด

Note: ชื่อเรื่องแลดูสิ้นคิดไงไม่รู้ เหอะๆ... จริงๆแล้วคอนเซ็ปต์นี้คิดมานานแล้วค่ะ แต่เพิ่งจะมาลงมือทำไม่นานนี้ ก็ขออนุญาต...ดองฟิคอื่นๆไปก่อนนะคะ แหะๆ ไฟมันแล่นเรื่องนี้แทนอ้ะ =w="

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

บรรยากาศเมื่อรับผลสอบ ช่างหลากหลายเสียจริง

 

 

เด็กเรียนดีก็ได้เกรดดีไป เด็กเรียนแย่ ก็รอแต่คอยดูว่างวดนี้ตกกี่วิชา

 

 

แต่ที่แน่ๆ เด็กหลายคนในรั้วโรงเรียนมัธยมแห่งนี้ กำลังดีใจ เพราะจะได้ปิดเทอมจริงๆจังๆกันเสียที

 

 

 

 

 

ยกเว้น...

 

 

 

 

 

 

 

                         "อีกแล้วนะดีโน่!!" เสียงดังลั่นดังมาจากทางหนึ่ง ทำให้นักเรียนทั้งหลายหันไปมองด้วยความตกใจและประหลาดใจ บุคคลเจ้าของเสียงนั้นไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็น...

 

 

อเลาดิ คาวัลโลเน่ ศิษย์เก่าโรงเรียนมัธยมนามิโมริรุ่นที่ 39 ในปัจจุบันชายหนุ่มเรือนผมสีทองอ่อน นัยน์ตาสีฟ้า ที่ดูยังไงๆก็ไม่ใช่คนญี่ปุ่นผู้นี้มีอายุ 25 ปี ดวงหน้าคมคายที่แลดูสวยไปในคราวเดียวกัน ดึงดูดความสนใจบรรดานักเรียนหญิงได้ไม่ยาก หากแต่ในเวลานี้เจ้าของดวงหน้าสวยนี้กำลังหน้านิ่วคิ้วหมวด บ่งบอกถึงความไม่พอใจเต็มที่

 

ทุกคนในที่นั้นพอจะเดาได้ว่าสาเหตุที่อเลาดิตะโกนโหวกเหวกโวยวายนั้นคืออะไร เพราะในมือหนึ่งของอเลาดิถือใบเกรดที่ดีโน่จำใจยื่นให้ และอีกสาเหตุหนึ่งก็คือ...

 

 

 

 

ดีโน่ซ้ำชั้นอีกแล้ว...

 

 

 

 

 

                         "ทำไมแกถึงไม่เอาถ่านได้ขนาดนี้ ตอนฉันอายุเท่าแก ฉันเรียนจบไปตั้งนานแล้วนะ!" อเลาดิตวาดด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนไม่ได้โมโหมาก แต่ก็ถือว่าคนตรงหน้าหัวเสียสุดๆ เพราะปกติอเลาดิเป็นคนนิ่งๆ ไม่ค่อยวู่วาม แต่ดูท่าว่าคราวนี้คงจะโกรธจริงๆ

 

 

ก็แหงล่ะ...เจ้าน้องบ้าคนนี้ เรียนไม่จบม.ปลายปี 3 สักที

 

 

                         "แกจะทำสถิตินักเรียนซ้ำชั้นมากที่สุดในโลกรึไงดีโน่ นี่แกซ้ำมา 2 ครั้งแล้วนะ! นี่จะเป็นครั้งที่ 3 แล้ว ฉันอุตส่าห์ให้แกมาอยู่ที่ญี่ปุ่นตามคำขอ แต่แกกลับเรียนทิ้งๆขว้างๆ ผลาญเงินพ่อไปวันๆแบบนี้ อีกหน่อยแกจะเอาอะไรกิน?" ดีโน่ ชายหนุ่มที่ควรจะเรียนจบได้แล้วเพราะเขาอายุ 22 ปีแล้วแต่ก็เรียนไม่จบเสียทีเพราะ...

 

 

1. ความขี้เกียจล่ะ

 

2. ไม่สนใจเรียน โดดประจำล่ะ

 

...และ 3. ทำตัวเป็นขาใหญ่ประจำโรงเรียน ตั้งแก๊งม้าพยศขึ้นมา แล้วก็ม้าพยศสมชื่อ ใครเตือนก็ไม่ฟัง

 

 

 

ชายหนุ่มคนน้องหลังจากที่ทนฟังมานานก็ตอบกลับไปบ้าง

 

 

 

                         "ผมก็บอกแล้วไง ว่าผมดูแลตัวเองได้ ไม่จำเป็นต้องมาเรียนบ้าบออะไรนี่ด้วย ผมอยากทำงาน"

 

                         "ลำพังแกเองก็ไม่ค่อยมีความสามารถอะไรอยู่แล้ว ถามจริง แกจะไปทำงานอะไรได้?"

 

                         "ไม่เห็นจะยาก เป็นพนักงานเสิร์ฟตามคอฟฟี่ช็อปเอาก็ได้ หรือเป็นโฮสต์ก็ได้ เงินเดือนดีออก" อเลาดิตาโตด้วยความโกรธจัด

 

                         "แกบ้าไปแล้วหรือไง ครอบครัวเราก็ออกจะรวย มีเงินทองให้แกใช้ได้ไม่มีวันหมด แกน่ะ เลิกทำตัวเป็นเด็กมีปัญหาจะได้มั้ย!?" ดีโน่เริ่มหงุดหงิด เริ่มประชดประชัน

 

                         "ใช่สิ ผมมันเด็กมีปัญหานี่ ใครจะไปเหมือนพี่ล่ะ พี่เรียนเก่ง พี่จบมหาลัยดีๆ พี่มีงานดีๆทำ พ่อภูมิใจในตัวพี่มาก ผมมันไม่ใช่ลูกรักคุณพ่อแบบพี่ พี่ไม่มีวันเข้าใจหรอก!" แน่นอนว่าถ้อยคำนั้นแฝงความน้อยใจไว้ด้วย อเลาดิอึ้งไป เริ่มใจอ่อน ในขณะที่ดีโน่จะเดินหนี ผู้เป็นพี่ก็รีบเรียกไว้

 

                         "เดี๋ยว" แน่นอน...ว่าดีโน่หยุดฟังแต่ไม่หันไปมอง อเลาดิมีสีหน้าอ่อนลง เอ่ยน้ำเสียงเรียบ

 

                         "พ่อบอกว่า ถ้าแกเรียนจบ เขาจะปล่อยให้แกได้ทำตามที่แกต้องการจะทำ แกจะไม่เรียนต่อแล้วไปทำงานก็ได้ หรือถ้าแกไม่อยากอยู่บ้านนัก แกอยากจะย้ายออกไป พ่อก็จะไม่ว่าเลย ขออย่างเดียว...ขอให้แกเรียนจบม.ปลายก็พอ" เมื่อได้ฟังดังนั้น ดีโน่เองก็มีท่าทีอ่อนลง

 

                         "แค่เรียนจบก็พอใช่มั้ย?" ชายหนุ่มผู้เป็นน้องหันมามองพี่ชาย ไม่แสดงอารมณ์ใดๆทั้งสิ้น ผู้เป็นพี่ได้แต่พยักหน้ารับเบาๆ

 

                         "ก็ได้...ผมจะตั้งใจเรียนให้จบ ทำให้เกรดสวยๆให้ อย่างน้อยนี่ก็คงจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่ผมจะทำเพื่อพ่อได้" ดีโน่รับคำก่อนจะเดินออกไปเงียบๆ เดินไปในทิศทางที่รถจอดอยู่ อเลาดิยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาสีครามนั้นฉายแววเจ็บปวด

 

 

 

 

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ดีโน่ถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้

 

 

แม้ว่าตนจะเป็นพี่ชายแท้ๆ อยู่บ้านเดียวกันมาแต่เล็ก แต่ก็รู้สึกเหมือนตัวเขาและดีโน่อยู่ห่างไกลกันเหลือเกิน

 

 

ดีโน่คิดเสมอว่าพ่อไม่รัก รักแต่เขามากกว่า จึงคอยตั้งแง่รังเกียจเขามาแต่เล็ก

 

 

เขาเป็นเด็กเรียนเต็มตัว ในขณะที่ดีโน่ผันตัวมาเป็นนักเลง

 

 

เขาจะต้องทำยังไง...จึงจะประสานรอยร้าวระหว่างพี่น้องนี้ได้?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                         "ฉันจะช่วยแกอีกแรง" อเลาดิพูดกับดีโน่ในห้องนอนของดีโน่ ดีโน่นอนอ่านนิตยสารอยู่บนเตียง ไม่สนใจหันไปมองผู้พูด อเลาดิเหยียดปากเล็กน้อยอย่างหน่ายใจ

 

                         "จริงๆแล้ว ถ้าฉันว่าง ฉันก็คงติวให้แกได้ แต่อีกไม่นานฉันจะต้องกลับอิตาลี เพราะงั้น ฉันจะจ้างครูสอนพิเศษมาสอนแกที่บ้าน" ชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียงตอบโดยไม่ยอมยกนิตยสารลง

 

                         "ไม่จำเป็น ผมเรียนด้วยตัวเองได้" ชายหนุ่มผู้พี่ย่นคิ้วเล็กน้อย

 

                         "ถ้าเรียนได้จริง แกก็คงไม่ปล่อยให้ตัวเองตกขนาดต้องซ้ำชั้นมา 3 ครั้งหรอก" ดีโน่เถียงไม่ออก แต่ก็ยังคงไม่ยอม

 

                         "ยังไงก็ช่าง แต่ผมไม่อยากให้ใครมาสอน วุ่นวายชะมัด"

 

                         "ฉันยอมแกมามากพอแล้ว ครั้งนี้ฉันจะไม่ยอมตามใจแกอีกต่อไป ไม่ว่ายังไง แกก็ต้องเรียน" ดีโน่ยกนิตยสารลงทันที เนตรสีอำพันที่ต่างจากผู้พี่หันมาสบมองพี่ชายด้วยความหงุดหงิด

 

                         "แต่ผมไม่อยากเรียน! พี่ไม่มีสิทธิ์มาบังคับผม" อเลาดิยืนกอดอกมองน้องชายด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง แต่แววตาฉายแววโกรธเคืองอย่างชัดเจน ชายหนุ่มพยายามควบคุมอารมณ์ไว้

 

                         "ไม่ทันแล้วล่ะ...ครูสอนพิเศษกำลังจะมาถึงภายใน 30 นาทีนี้" สิ้นเสียง ชายหนุ่มผู้น้องตาโตทันที

 

                         "ว่าไงนะ!? แต่ผมบอกไปแล้วว่าผมไม่เรียน นี่พี่มัดมือชกผมเหรอ??"

 

                         "เหอะ...คนอย่างแกมันต้องใช้วิธีนี้ ไม่งั้นแกก็ไม่ยอมเรียนแน่" พูดจบ อเลาดิก็หันหลังเดินออกไปทันที ดีโน่รีบวิ่งตามไปแต่ก็ไม่ทัน ประตูถูกปิดใส่หน้า และล็อกกุญแจไว้

 

                         "อ้าว เฮ้ย พี่! พี่อเลาดิ เปิดประตูเดี๋ยวนี้ ขังผมไว้ทำไมน่ะ!!" อเลาดิตอบผ่านประตู

 

                         "เมื่อครูสอนพิเศษมาถึง ฉันจึงจะปลดล็อกให้ ที่ขังเอาไว้ก็กันแกหนี" พูดจบก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินออกไป ทิ้งให้ดีโน่ยืนเหวออยู่อย่างนั้น

 

                         "โธ่เว้ย!" ชายหนุ่มทุบประตูไป 1 ที ร่างสูงหงุดหงิดจะเป็นบ้า ได้แต่เดินวนไปวนมาในห้อง ก่อนจะมานั่งลงที่โต๊ะหนังสือ รอเวลาเปิดห้องเท่านั้น...

 

 

 

 

 

 

 

 

ในเวลาต่อมา ดีโน่ฟุบหลับอยู่บนโต๊ะ พลันหูก็ได้ยินเสียงก็อกแก็กเหมือนเสียงไขประตู ชายหนุ่มรีบเงยหน้าขึ้นทันที ดูท่าว่าติวเตอร์จะมาถึงแล้ว...

 

 

 

                         "ดีโน่ ครูแกมาแล้ว" อเลาดิเป็นคนไขประตูออกนั่นเอง ประตูห้องนอนค่อยๆเปิดออก ดีโน่ชะเง้อมองว่าครูสอนพิเศษของตนนั้นเป็นใคร...

 

 

 

 

 

 

                         "Ciaossu... ดีโน่ คาวัลโลเน่ ฉันชื่อ รีบอร์น จะมาเป็นครูสอนพิเศษให้กับแก ณ บัดนี้เป็นต้นไป"

 

 

 

 

                         "ฮะ...ฮะ...เฮ้ย!! อะ...อาจารย์รีบอร์น!!?" ดีโน่ตาโตจนแทบจะถลนออกมานอกเบ้าเมื่อรู้ว่าครูสอนพิเศษของตนเป็นใคร ...รีบอร์นผู้นี้เป็นอาจารย์ฝ่ายปกครองสุดโหดที่สอนวิชาโหดๆอย่างคณิตศาสตร์ แน่นอนว่าแยงกี้อย่างเขาย่อมไม่ถูกกับอ.ฝ่ายปกครองอยู่แล้ว ทำผิดเมื่อไหร่ก็ต้องจรลีหนีเอาตัวรอด แต่หนียังไงก็หนีไม่พ้น ในเมื่อพี่ชายตัวดีดันจ้างมาให้สอนพิเศษถึงบ้าน ตัวต่อตัว!!

 

                         "อ.รีบอร์นเรียนจบจากมหาวิทยาลัย R ที่อิตาลี เกียรตินิยมอันดับ 1 เพราะฉะนั้น การที่แกได้เรียนกับเขาถือเป็นเกียรติอย่างมาก..."

 

                         "พี่ไม่ต้องบอกผมหรอกน่ะ ผมรู้จักเขาดี...ว่าแต่ทำไมต้องเป็นเขาด้วยล่ะครับ!?"

 

                         "ก็เพราะฉันรู้ว่า เขาปราบแกได้อยู่หมัดแน่ๆยังไงล่ะ เอาล่ะ ตั้งใจเรียนล่ะดีโน่ ฉันไปล่ะ" พี่ชายสั่งลาแล้วก็ออกไป ทิ้งไว้เพียงแต่...อาจารย์หนุ่มที่มีออร่าทะมึนแผ่ออกมาพาให้นักเรียนรู้สึกกดดันเป็นอย่างยิ่ง กับ ม้าพยศที่ตอนนี้ดูเหมือนจะหายพยศไปในพริบตา...

 

                         "แหะๆ...เอ่อ สวัสดีครับอาจารย์" ดีโน่ไม่เหลือท่าทีอวดเก่งเลยสักนิด ตอนนี้จากม้าพยศจึงเหลือเพียงแต่ม้าขี้แหยตัวหนึ่งเท่านั้น รีบอร์นจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาคมกริบ ใบหน้าคมจู่ๆก็ค่อยๆแสยะยิ้มน่ากลัวออกมา

 

                         "ฉันเองก็เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่ได้รับใช้ตระกูลคาวัลโลเน่..." ดีโน่กลืนน้ำลายเอื๊อก... อย่ายิ้มอย่างนั้นสิอาจารย์ T T

 

                         "เอาเถอะ ยังไงตอนนี้ก็เป็นช่วงปิดเทอม เพราะงั้น...ฉันจะเรียกแกว่าม้าพยศ ส่วนแกก็เรียกฉันแค่รีบอร์นเฉยๆก็ได้ วิชาแรกที่จะเรียนคือคณิตศาสตร์ ฉันจะเริ่มสอนตั้งแต่ของเทอม 1 เลย" ทำหน้าตาชวนสยองพองขนเพียงชั่วครู่แล้วก็เปลี่ยนทีท่ามาเป็นโหมดจริงจัง พาให้ดีโน่นิ่งไปด้วยความงงงันครู่หนึ่งแต่ก็เบาใจ ชายหนุ่มผู้เป็นนักเรียนรีบหยิบหนังสือเรียนขึ้นมาเปิดกางเอาไว้ ก่อนจะนั่งลงแล้วตั้งใจฟังที่ครูสอนต่อไป...

 

 

 

 

 

 

                         "แกมันก็ป๊อปน่าดูเลยนะ เป็นเด็กต่างชาติ เห็นพวกนักเรียนหญิงรุมกรี๊ดแกกันใหญ่..." จู่ๆรีบอร์นก็พูดขึ้นมาพาให้ดีโน่ชะงักมองด้วยความแปลกใจ

 

                         "เอ่อ...ระ...เหรอครับ" ชายหนุ่มผมทองยิ้มแหย เพราะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะมาไม้ไหน รีบอร์นเอ่ยโดยไม่หันไปมอง

 

                         "มีแฟนรึยัง แกน่ะ?" ดีโน่สะดุ้งเฮือกทันที ...งงสิครับท่าน จู่ๆอ.ก็ถามอะไรที่มันล่อแหลมแปลกๆ ชายหนุ่มผู้เป็นศิษย์นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ

 

                         "ตอนนี้...ไม่ได้คบใครครับ"

 

                         "งั้นแต่ก่อนก็เคยมีสินะ ใครเริ่มก่อนล่ะ แกจีบเขาก่อน รึเขาจีบแกก่อน?"

 

                         "เอ่อ ส่วนใหญ่ผู้หญิงจะมาชอบผมก่อนน่ะครับ แต่เวลาผมจีบใครก็ไม่เคยพลาดนะครับ" ดีโน่ลงท้ายประโยคด้วยรอยยิ้มอย่างภาคภูมิใจ รีบอร์นก็ยังคงไม่หันไปสบตา ก่อนจะหยิบแฟ้มๆหนึ่งออกมา ล้วงเอารูปถ่ายใบหนึ่งออกมาวางไว้

 

                         "รู้จักคนนี้มั้ย?" ดีโน่ชะโงกหน้าลงมาดู... เป็นรูปเด็กสาววัยประมาณ 15 ปี เรือนผมสีดำสนิท ยาวถักเปียคู่ ใบหน้าสะสวยแต่ไม่ยิ้ม

 

                         "เอ่อ...ไม่แน่ใจครับ ใครเหรอครับ?"

 

                         "ฮิบาริ เคียวยะ หัวหน้ากรรมการรักษาระเบียบคนใหม่ คนรู้จักกันทั่วเพราะกิตติศัพท์ความโหดของเธอ จนคนตั้งฉายาให้กับเธอว่า 'สวยสังหาร' " ดีโน่ขมวดคิ้ว

 

                         " 'สวยสังหาร' เนี่ยนะครับ? ...ดูไม่เห็นเหมือนเลย" รีบอร์นเหล่มองด้วยหางตา

 

                         "อย่าได้ดูแคลนไปเชียว ถึงจะเป็นสาวน้อยน่ารัก แต่เธอโหดไม่ใช่ย่อย ขนาดนักเรียนชายหลายคนยังผวา ไม่กล้าจีบ แน่นอนว่าตอนนี้เธอโสดสนิท เพราะไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เธอ" ดีโน่แกล้งหยอก

 

                         "เห...คุณจะจีบเขาเหรอครับ?" รีบอร์นหันขวับทันที

 

                         "เฮ้ย ไม่ใช่ฉันเฟ้ย..." เมื่อเจอสายตาดุๆมองมา ดีโน่ก็ไม่กล้าล้อต่อแต่ก็อดขำไม่ได้ รีบอร์นมองอีกฝ่ายอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้น

 

                         "แต่เป็นแกต่างหาก..." จบประโยค ชายหนุ่มผู้เป็นศิษย์ชะงัก อึ้งไป ก่อนจะหันมองอีกฝ่ายด้วยความสงสัย

 

                         "ใช่...ฉันท้าให้แกจีบฮิบาริ" ดีโน่ขมวดคิ้ว มองอย่างไม่เข้าใจ

 

                         "ทำไมล่ะครับ? ทำไมจู่ๆถึงอยากยุให้ผมจีบสาวซะล่ะ?" รีบอร์นหัวเราะ

 

                         "หึ...เพราะฉันรู้สึกว่า ผู้หญิงที่คู่ควรกับแก ก็ควรจะเป็นคนที่สยบแกได้ แบบฮิบาริ เคียวยะ นี่ แต่...ไม่รับคำท้าก็ไม่เป็นไร เพราะฉันก็เห็นแล้วว่าแกมันก็แค่คนไร้น้ำยา..."

 

                         "ไหน? ใคร? ใครไร้น้ำยากัน ขนาดสาวเนิร์ดผมยังเคยจีบติดมาแล้วเลยนะ แค่สวยสังหารทำไมผมจะทำไม่ได้ เดี๋ยวคุณคอยดูเถอะ...สักวันผมจะควงฮิบาริจังมาให้คุณดูต่อหน้าเลย" รีบอร์นคลี่ยิ้ม หัวเราะเบาๆ... แค่แหย่นิดแหย่หน่อยก็ขึ้นซะแล้ว เด็กๆก็งี้แหละนะ(แม้ว่าดีโน่จะอายุ 22 แล้วก็เถอะ)

 

                         "ได้...ฉันจะรอดู"

 

 

 

 

 

 

 

จริงๆแล้ว...เขาทำเพื่ออเลาดิ

 

 

 

อเลาดิเป็นเด็กเรียนดี เป็นลูกศิษย์คนโปรดของเขา และลูกศิษย์คนนี้ก็มาขอร้องให้เขาช่วยดูแลน้องชายด้วย

 

 

 

ถึงจะอยากช่วย แต่มันก็ไม่ใช่ธุระอะไรของเขา แค่ติวให้อย่างเดียวก็เหนื่อยพอแล้ว ถ้าจะดูแลอีก มันก็ควรจะเป็นหน้าที่ของคนรักไม่ใช่หรือไง

 

 

 

และแล้ว...เขาก็ปิ๊งไอเดีย ถ้างั้นทำไมไม่หาแฟนให้ดีโน่ซะเลยล่ะ? ยิ่งถ้าเป็นฮิบาริแล้วล่ะก็...ต้องโดนปราบพยศได้แน่

 

 

 

อีกอย่าง...มันก็คงจะสนุกน่าดู หึหึ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แล้วฉันจะรอดูความพยายามของแก...ดีโน่ คาวัลโลเน่

 

 

 

 

 

 

 

 

TBC

 

 

ตัวละครจิ้มดูค่ะ >> ตัวละครเวอร์ชั่น NL

Comment

Comment:

Tweet

ชอบอ่ะ
น่าสนุกพี่โน่จะจีบน้องเคียวติดไหม
โอ้ยยยลุ้น
หวังว่าโน่คงไม่ตายก่อนนะ
question question question question question

#5 By nampung (203.158.4.229|203.158.4.229) on 2014-03-21 21:44

@praewasri ม.ปลายปี 3 คือม.6 จ้า ไม่ใช่ม.3 นะ เอิ๊กๆ
เลาเป็นผู้ชายนี่แหละจ้ะ แล้วดันเต้ก็เป็นปู้จาย หึหึหึ -.,-  มีเลาทั้งทีจะไม่มีดันเต้ได้ไง เพียงแต่แรกๆจะยังไม่โผล่ เพราะต้องเน้นคู่หลานๆก่อน
@chaste-child คิดถึงเหมือนกันค่ะวัยใสไฮสคูล เฮ้อ...อยู่มหาลัยมีแต่เรียนกับเรียน เครียดกับเครียด ก็ให้หนุ่มๆ(และสาวๆ)เป็นตัวแทนความสดใสในวัยมัธยมแทน

#4 By roku-san on 2014-01-23 23:32

อ่านแล้วคิดถึงคอซองจับใจ...
ชอบนะ อยากเห็นพี่โน่ห้าวมานานแล้ว
ยิ่งมาชนกับแม่เสือสาว..ใครจะสยบใครได้ก่อนกันน๊าา
อยากรู้จัง...big smile

#3 By chaste-child on 2014-01-23 18:28

ดีโน่แย่อ่ะ555 อายุ22ยังอยู่ม.3อีกเรอะ=..=แอบเห็นใจอเลาดิ (แต่ตอนแรกนึกว่าเจ้จะให้อเลาดิเป็นผู้หญิงด้วยซะอีก เอ๊ะ หรือให้ปู่ม้าเป็นผู้หญิงดี#ผิดอย่างแรง)
รีบอร์นนน ให้ม้าโง่วไปจีบสาวจะดีเหรอ=.= ชอบฉายาฮิบาริ..."สวยสังหาร"
รออ่านต่อค่ะเจ้ เปลี่ยนบรรยากาศมาเป็นนอมอลในคราบวายบ้าง คุคิ

#1 By PamaiPraewa on 2014-01-23 17:10